Healix Location: Fase 1 - Niveau 4

Teamleiderschap, Teamfasen en Teamrollen (midlife)

Op dit vierde niveau van het Double Healix model gaat het bij het innerlijk leiderschap om het steeds fundamenteler verantwoordelijkheid nemen voor de relaties die we aangaan. Onze ziel heeft een zekere rijpheid ontwikkeld waarmee we niet meer per se de wereld indelen in wat ons aanspreekt en wat ons tegenstaat of wat voor ons bruikbaar is of niet. Veel meer zijn we nu gericht op hoe sociale processen in elkaar steken en wat door de gemeenschap waarin we leven als belangrijk wordt ervaren.
Het leiderschap begint complexer te worden omdat de relaties complexer worden. Dit kan breed worden opgevat: als ouder geven we leiding aan een gezin met pubers, als verpleegkundige aan terminale patiënten en lastige artsen en altijd ook geven we leiding aan onze eigen weerbarstige en tegenstrijdige eigenschappen.
In klassieke, relatief verticale organisaties, zouden we nu spreken van het ontwikkelen van hogere managementvaardigheden van de tweede lijn. Op het vorige niveau konden we ons eigen specialisme nog combineren met leidinggeven, nu moeten we dat meer en meer loslaten. De vraag gaat spelen of we de vakinhoud, waar wij veel plezier in hebben en misschien wel de beste in zijn, nu uit handen willen geven aan anderen die we gaan begeleiden om net zo goed als en misschien wel beter te worden dan wij zijn…
We hebben bij de behandeling van leiderschap op dit niveau van de Double Healix gekozen voor drie invalshoeken. De eerste is de verschillende fasen die een leider doormaakt bij het leiding geven aan een groep en de specifieke ingrepen die daarbij nodig zijn. De tweede is de beschrijving van de teamcyclus. Hierbij behandelen we de verschillende fasen waarin een groep samenwerkende mensen kan verkeren. En tot slot behandelen we de kenmerkende teamrollen die zich per fase manifesteren.
De term ‘Relationaliteit’ is geïntroduceerd door Stephen Mitchell om in de psychoanalytische theorie meer aandacht te kunnen schenken aan sociale interactie. De term Relationaliteit wijst op de vreemde paradox dat onze zelfbeleving en zelfverzekerdheid toenemen naarmate we meer sociaal worden gedefinieerd. In de relationaliteit ontdekken we dat we een unieke combinatie van universele eigenschappen zijn, dat onze blik de ander bepaalt en de blik van de ander ons. In de relationaliteit leren we groepen als organische eenheden te benaderen. We ontwikkelen brede mensenkennis en compassie en leren de interacties te zien in termen van intersubjectiviteit en systeemdenken.